O Grupo de Investigación Persoa-Ambiente organiza -no marco do proxecto europeo TRANSIT (http://www.transitsocialinnovation.eu)- o seminario internacional “Motivacións, relacións e transformacións: O papel da aprendizaxe social na axencia individual e colectiva para a innovación social”.

 O seminario terá lugar na Facultade de Ciencias da Educación (Salón de Graos, andar 1) da Universidade da Coruña (Campus de Elviña), os días 8 e 9 de Xuño de 2016 e nel participarán una trintena de investigadores e activistas expertos en procesos de innovación social transformadora.

Descarga o programa aquí:TRANSIT_3IW_ACoruna2016_V7 (1)

Leer más»

Desde o pasado día 16 de Maio o Grupo de Investigación Persoa Ambiente acolle á  Psicóloga mexicana Mónica Maldonado, que realizará unha estancia de investigación de 1 mes e medio na Universidade da Coruña baixo o  patrocinio da  Comisión Nacional de Ciencia e Tecnoloxía (CONACyT) do Goberno de México e da Universidade Nacional Autónoma de México (UNAM).

Durante a súa  presentación, Mónica Maldonado introduciu brevemente os seus intereses de investigación e algíns traballos realizados dentro da área da Psicoloxía Social e Ambiental. Os seus esforzos de investigación céntranse agora en deseñar intervencións dirixidas á etapa de educación infantil en México que axuden a reducir e previr a obesidade. México é o segundo país a nivel mundial con maiores taxas de sobrepeso. Entre as posibles causas disto, Mónica Maldonado apuntaba á elevada presenza de carbohidratos na dieta tradicional mexicana, a extensión de hábitos sedentarios entre a poboación e a carestía dos alimentos frescos no seu país de orixe. Estudos recentes da Organización Mundial da Saúde teñen demostrado que a adopción de hábitos iníciase entre os 3 e 5 anos. Nesta liña, o Programa de Estudos no que se insire o traballo de Mónica Maldonado deseña e está xa aplicando intervencións como as hortas escolares, íntegramente en centros de educación prescolar na área da Cidade de México e que buscan xerar hábitos sostibles desde la escuela.

Apoiando os estilos de vida sustentables en Galicia.

Como podemos espallar estilos de vida e iniciativas que contribúan a reducir a pegada de carbono do noso territorio? Como facemos que os casos de sustentabilidade a nivel local se expandan a un nivel rexional e incluso supra-rexional? Estes son algúns dos interrogantes aos que o proxecto de investigación GLAMURS (acrónimo en inglés para Green Lifestyles, Alternative Models and Upscaling Regional Sustainability ) tenta dar resposta no seu periodo de vida, entre 2014 e 2017. O Proxecto FP7 está coordinado polo Grupo de Investigación Persoa-Ambiente da Universidade da Coruña e nel participan outros 10 centros de investigación e Universidades Europeas dentro da Estratexia da Comisión Europea contra o Cambio Climático e para a Economía Verde.

Un obradoiro participativo que contou co beneplácito de numerosas institucións públicas.

Neste marco a pasada fin de semana a Deputación da Coruña e o Grupo de Investigación Persoa-Ambiente organizaron no Pazo de Mariñán, en Bergondo, o Segundo Obradoiro para a Construción Retrospectiva de Escenarios de Futuro Sustentables de Galicia. O acto foi inaugurado polo Reitor da Universidade da Coruña, D. Julio Abalde Alonso, o Deputado Provincial D.Juan Penabad Muras, a Concelleira de Medio Ambiente da Coruña, Dna María García Gómez, o Deputado e Voceiro da Comisión contra o Cambio Climático no Parlamento de España, D. Ricardo García Mira e a Coordinadora do Proxecto Glamurs, Dna. Adina Dumitru.

Un grupo diverso de expertos e expertas en sustentabilidade de Galicia.

Como participantes contamos coa presenza dunha trintena de persoas provintes de toda Galicia vencelladas a asociacións ecoloxistas como ADEGA (Lugo) ou Fragas do Mandeo (Betanzos), Grupos de Consumo Responsable como Zocamiñoca (A Coruña) ou Carabuñas (Allariz), Técnicos de Medioambiente e Desenvolvemento Rural, Centros e Escolas de Educación Ambiental como a Granxa Barreiros (Sarria), Colectivos de Cultura Libre como Galiza Imaxinaria(Nigrán), Investigadores das tres Universidades Galegas, Persoal do Instituto de Estudos do Territorio (Santiago de Compostela) e a Delegación de Medioambiente da Xunta de Galicia en Ourense ou a Asociación decrecentista Véspera de Nada entre outros.

Inventariando problemas e propoñendo solucións para acadar a sustentabilidade futura en Galicia.

O obxectivo deste segundo obradoiro foi afondar nas visións de futuro que se comezaran a elaborar en Decembro do ano pasado, buscando desta vez chegar a facer

un inventario de problemas e solucións a nivel rexional, asi como propostas a implementar que permitirían que ese escenario desexado de futuro puidera ser factible na Galicia de dentro de 25 anos.

Tres rutas distintas cara a sustentabilidade: ecoeficiencia, suficiencia, crecemento ancorado socialmente

Tres identificáronse como as principais estratexias para que Galicia poda ser sustentable e reducir a súa pegada de carbono sustantivamente no ano 2040: a ecoeficiencia, a suficiencia e o crecemento ancorado socialmente. Segundo a primeira, Galicia sería no 2040 máis sustentable polo enverdecemento das tecnoloxías e o consumo (sectores renovables e consumo de proximidade, ecolóxico), o aumento da reciclaxe e reutilización de bens e materiais. Na visión da suficiencia, o noso territorio reduciría a súa pegada de carbono principalmente por un descenso nos niveis de consumo e demanda agregada. No crecemento ancorado socialmente, habería tamén un descenso da pegada de carbono da sociedade froito da caída dos niveis de demanda e consumo agregado pero a calidade de vida das persoas dependería xa de pequenas comunidades nas que se organizaría a vida cotiá e dentro das cales se redistribuirían os recursos.

Leer más»

BACKCASTING SCENARIOS DEVELOPMENT: UNIVERSITY OF A CORUÑA (2)

The European Commission’s Environment Directorate-General (DG Environment) commissioned CEP to lead a team of partners in researching and reporting on the public perceptions of environmental risks in Europe. CEP worked with partners at the University of A Coruña (Spain), the University of LatviaOikos (Slovenia), Sapienza University of Rome (Italy) and the West University of Timisoara(Romania).

This ambitious, Europe-wide project aimed to understand the differences between public perception and scientific assessment of environmental risks and the main factors influencing the evolution of public perceptions in Europe. The project used a mixed methodology research approach, including a survey of experts and focus groups with members of the public who were asked to assess and rank a selection of 14 environmental risks included in the Eurobarometer survey. [1]

The project ran from 2014 to 2015 and engaged with more than 100 experts across 28 EU Member States and over 100 members of the public in 12 focus group discussions that took place in six member states. The comparison of the assessment and ranking of environmental risks by type of respondent provides interesting insights for further research.

Overall, the environmental risks seen as being of highest concern by members of the public were similar to the top risks identified by experts. However, consumption habits and waste yielded very different responses between experts and the public.

Factors that were found to influence lay perceptions of risk included individual identity and background, collective cultural, institutional and socio-political systems, social values and degree of trust in authorities. A number of qualitative characteristics of environmental risks, such as scale, severity, proximity and personal control, were also found to influence lay assessments of environmental risks. Discussions in the focus groups showed that many people were using multiple sources of information to develop their understanding of what are often complex environmental issues.

The full report can be downloaded here.

[1] Special Eurobarometer 416: Attitudes of European citizens towards the environment (European Union, 2014)

Se alguén lles preguntase como imaxinan Galicia no ano 2040, por onde empezarían? Seríalles doado contestar? Se paran a pensalo e botan man dalgunhas das proxeccións a futuro do INE ou IGE ás que maior difusión se lle ten dado, é fácil que lles veñan á mente ideas como a perda de poboación, abandono do rural, envellecemento ou concentración no Eixo Atlántico. Os datos amosan que a demográfica é unha das crises ás que maior atención teremos que prestar como sociedade antes de espertar no 2040 e darlle paso á seguinte xeración. A pregunta que sería lóxico facerse a continuación é: e como facemos fronte a esa anunciada catástrofe que se nos vén encima? cales son os medios dos que dispoñemos e quen debería ter a responsabilidade de buscar solucións? O goberno central, a Xunta, a sociedade civil, a Unión Europea?

Dentro desta lóxica de exploración prospectiva  é onde se enmarca o primeiro dos Obradoiros de Xeración de Visións de Futuro que tivo lugar o Sábado día 12 de Decembro na Fundación Luís Seoane da Coruña como parte do Proxecto Europeo GLAMURS, que estuda estilos de vida sustentables e as posibilidades de xeneralización dun modelo de economía verde na Unión Europea e no que participan 11 centros de investigación europeos, baixo a coordinación do Grupo de Investigación Persoa Ambiente da Universidade da Coruña .

Leer más»

Sentímolo, o contido desta noticia está só dispoñible en inglés polo de agora.

Sentímolo, o contido desta noticia está só dispoñible en inglés polo de agora.

 

 

“Somos unha cooperativa porque o decidimos”; “Nesta cooperativa proxectamos todos os nosos desexos”, ou “a necesidade é aquelo que se interpón entre a vida e a satisfacción” son algunhas das frases que se escoitaron nas Xornadas de Cooperativismo e Autoxestión que a Cooperativa de Consumo  Responsable Zocamiñoca organizou o pasado sábado 17 de Outubro e a que asistimos Alberto Díaz Ayude e Helena Martínez, como parte do Grupo Persoa Ambiente.

O evento reuniu, ademais de membros de Zocamiñoca, http://www.zocaminhoca.org/, radicada na Coruña,  dúas iniciativas máis doutros puntos do Estado: L’Aixada, http://aixada.org/;grupo de consumo crítico que ten a súa base no barrio de Gràcia de Barcelona e La Garbancita Ecológica,http://www.lagarbancitaecologica.org/ cooperativa que desenvolve a súa actividade en Madrid dende o ano 1997.

Malia ser proxectos de dimensións e traxectorias moi diferentes,  o obxectivo da xornada foi o intercambio de experiencias e coñecementos entre as iniciativas como sistema de apoio mútuo. Varios dos retos plantexados durante os debates  resultaron comúns ás tres:  acadar unha mellor participación interna nos grupos de traballo e ser quen de adaptarse o propio crecemento sen desvencellarse dos principios fundacionais.

O aumento no número de cooperativas e grupos de consumo é un feito palpable en numerosas cidades e puntos da xeografía galega que fala da receptividade social que existe ante estas propostas, estreitamente vencelladas a saúde humana pero que respostan tamén a un desexo de cambio do sistema alimentario e da brecha rural-urbano. A novidade destas  reside ademais en que por primeira vez buscan unha transformación dende o lado do consumo, fronte aos cambios que históricamente véñense facendo desde o lado da produción. Segundo palabras da representante de L’Aixada, trátase de “facer prácticas de cidadanía dende o consumo, malia o paradoxo que isto poda supoñer dado que o consumo é un feito puramente individual”.

Dende comer mellor e ter acceso a produtos locais, este tipo de iniciativas buscan  fuxir do reducido papel que as sociedades modernas reservan para o consumidor e construir relacións de confianza cos agricultores e agricultoras, que participan tamén dos órganos de decisión das iniciativas. Para facelo, apostan por estructuras internas participativas e transparentes, o reparto rotatorio da meirande parte das responsabilidades e pola profesionalización doutras, as que “fan que a engranaxe funcione”.

E todo isto fano segundo din, para construir hexemonía e porque “non pode haber agroecoloxía sen consumo responsable que se ocupe de coidala e mimala”.

Con esta afirmación iniciaba Ricardo García Mira, profesor de Psicoloxía Social e Ambiental na Universidade da Coruña e presidente de IAPS (International Association for People-environment Studies), a súa intervención na mesa redonda sobre o papel da educación ambiental na xestión dos residuos urbanos e que se enmarcou no curso promovido pola UIMP e desenvolvido en Ourense. Así, o pasado 3 de xullo Ricardo García Mira, aportando o seu coñecemento e experiencia na materia.No transcurso do seu relatorio, fixo especial fincapé na capacitación ambiental como clave para a promoción de condutas ecolóxicas responsables, potenciando e desenvolvendo habilidades para formar a cidadáns críticos e capaces de analizar os problemas.

Así mesmo, fixo especial mención de dous proxectos europeos de relevancia: LOCAW, que ten por obxecto identificar barreiras e potenciadores de conduta sostible no ámbito laboral; e GLAMURS, que indaga nos condicionantes que inflúen nas transicións cara a estilos de vida sostibles e transformacións cara a unha economía verde.

Leer más»

(O texto está dispoñible só en inglés)

TRANSIT (TRANsformative Social Innovation Theory) is developing a theory of transformative social innovation: a process through which social innovation contributes to transformative change. After the first phase of in-depth empirical work has now come to its end, TRANSIT shares its first materials. Over the past year, TRANSIT researchers have interacted with and studied 12 transnational networks – for each network they focused on the network level as well as on 2-3 local manifestations.

Photo by Pedro Larios Garcia (IHS)

‘Constant comparison’ between emergent theory and data required.

The case study reports and synthesis report that are now publicly available on the website form part of the overall iterative set-up of the project in which a ‘constant comparison’ between emergent theory and data is required and will take up to the end of 2017.

Networks engaging in many dimensions of social innovation.

The first results suggest that the social innovations that the networks engage in are broad and cover examples of all the dimensions of social innovation mentioned in our working-definition of ‘social innovation’: new social practices, new ideas, new models, new rules, new social relations and new products. Most of the social innovations are combined innovations, for example combining a practice and idea (i.e. design thinking) and applies it to other kinds of questions (i.e. societal challenges).

Many cases are offering a physical place in which social innovation can take place, i.e. where new social relations and practices can be experimented with or created. The provision of these physical places and/or mental spaces constitutes itself a social innovation and is referred to as incubation, ecosystem for innovation, or lab. Within these spaces/places, social innovation by others can take place, such as networks facilitating co-working spaces where start-ups might be working on innovative solutions. Only a small number of networks explicitly relate to the term social innovation. In other cases there is scepticism and resistance towards the term “social innovation”.

Leer más»

Copyright 2012 © Grupo de Investigación Persona-Ambiente